اولین دوره المپیک مدرن

همه چیز درباره‌ی اولین دوره المپیک مدرن

اولین دوره المپیک

اولین دوره المپیک که پس از 1500 سال برگزار شد، به دلایل زیادی خاطره انگیز بود؛ دوره‌ای که به آن المپیک مدرن گفته می‌شود پس از بازی‌های کلاسیک رومی‌ها در یونان باستان اطلاق می‌شود.

 

به گزارش ره آورد نیوز، اولین دوره المپیک مدرن که پس از وقفه‌ای 1500 ساله در شرایطی برگزار شد که این دوره تلاش نخست برای برگزاری این دوره از بازی‌ها نبود. اما این دوره در جای خود داستان‌های جذابی دارد که ما در این گزارش به 10 واقعه‌ی جذاب این دوره از بازی ها اشاره می‌کنیم.

 

این اولین تلاش برای احیای المپیک نبود

حتی پس از اینکه رومی ها آتش بازی های کلاسیک یونان را در سال 393 پس از میلاد خاموش کردند، شعله المپیک همچنان به جوشیدن ادامه داده بود. جشنواره‌های المپیک غیررسمی در اوایل دهه 1600 برگزار شد و قرن نوزدهم یک سری از احیای محلی از جمله Jeux Olmpiques Scandinaves در سوئد و بازی‌های المپیک Zappas در یونان را به همراه داشت. در همین حال، در انگلستان، پزشکی به نام ویلیام پنی بروکس، بازی های المپیک سالانه Wenlock را آغاز کرد که ورزشکارانی را از سراسر کشور دور هم جمع کرد.

 

اینستاگرام ره آورد نیوز

 

جنبش نوپای المپیک سرانجام در دهه 1890 تحت رهبری پیر دو کوبرتن، بارون فرانسوی که از یک مسابقه بین‌المللی ورزشی که هر چهار سال یک بار در شهر دیگری برگزار می‌شد، حمایت کرد. او و چند ده تن دیگر از اعضای کنگره المپیک طی جلسه ای در پاریس در سال 1894 به میزبانی بازی در شهر آتن یونان رأی دادند.

 

اولین دوره المپیک مدرن

اکثر کشورها تیم های رسمی المپیک را نفرستادند

علی‌رغم تلاش‌ها از سوی پیر دو کوبرتن و کمیته بین‌المللی المپیک تازه تأسیس، بازی‌های 1896 با هیاهوی کمی در خارج از یونان روبرو شد. اکثر کشورها برای اعزام نمایندگان رسمی به خود زحمتی ندادند و ممنوعیت ورزشکاران حرفه‌ای مانع از شرکت بسیاری از ورزشکاران برتر جهان شد.

 

برای مثال، تیم ایالات متحده متشکل از 14 ورزشکار کالج و آماتور بود که با پول خود به آتن سفر کردند. توماس کورتیس، عضو تیم المپیک آمریکا، بعداً نوشت: «در واقع ما خودمان را برای مسابقات انتخاب کردیم.»

 

بسیاری از رقبای دیگر، یونانی‌های محلی یا حتی مسافرانی بودند که در مسابقه شرکت کردند و تصمیم گرفتند ثبت‌نام کنند. مشهورترین این شرکت‌ کنندگان المپیک تصادفی، جان پیوس بولاند، ایرلندی بود که به عنوان تماشاگر به بازی‌ها سفر کرد و پس از ثبت نام یکی از دوستانش در مسابقات تنیس، شرکت کرد. بولاند مجبور شد راکتی را به دست بیاورد و با کفش‌های چرمی به زمین برود، اما او در مسابقات انفرادی و دونفره مدعی پیروزی شد.

 

مسابقات المپیک

مسابقات شنا در دریای آزاد برگزار شد

«بازی‌های دریایی» در بازی‌های المپیک آتن شامل چهار رویداد بود که در نزدیکی خلیج زئا برگزار می‌شد. رقبا به سمت یک قایق چوبی هدایت شدند و از آنجا با استفاده از رشته ای از کدو تنبل های شناور و توخالی به عنوان نشانگر مسیر به سمت ساحل دویدند.

 

برای ورزشکارانی که به راحتی استخرهای شنا عادت داشتند، دریاهای 12 فوتی خلیج و آب سرد، بسیاری از مسابقات را به نبرد برای زندگی بدل کرده بود.

گزارش شده است که گاردنر ویلیامز آمریکایی تنها پس از یک شیرجه کوتاه در آب های سرد، دچار گرفتگی عضله شد و قهرمان مجارستانی آلفرد هاژوس بعداً بدن او را با روغن برای جلوگیری از سرما در طول 1500 متر شنا آغشته کردند.

 

او بعداً در مورد مصیبت هیپوترمی گفت: «اراده من برای زندگی کاملاً بر میل من برای پیروزی غلبه کرد و تنها زمانی آرام شدم و به پیروزی فکر کردم که قایق ها به سمت من برگشتند و شروع به جمع کردن رقبای بی حسی کردند که از مبارزه دست می کشیدند.»

 

 

برندگان در اولین  دوره مسابقات المپیک مدرن مدال طلا دریافت نکردند

سنت المپیک برای اهدای مدال های طلا، نقره و برنز تا بازی های سال 1904 در سنت لوئیس محلی از اعراب نداشت. در عوض به برندگان بازی‌های 1896 مدال‌های نقره، گواهینامه‌ها و شاخه‌های زیتون اهدا شد، در حالی که نفرات دوم مدال‌های برنز و شاخه‌های لور دریافت کردند. در همین حال، نفرات بدشانس رتبه سوم، چیزی دریافت نکردند.

 

اولین دوره المپیک مدرن شامل یک رویداد شنا برای ملوانان نیروی دریایی یونان بود.

برخلاف المپیک‌های بعدی، که مسابقات عجیبی مانند طناب کشی و تیراندازی با کبوتر زنده برگزار شد، بازی‌های 1896 عمدتاً به یک برنامه ورزشی معمولی پایبند بودند. یکی از معدود استثناها، شنای 100 متر آزاد برای ملوانان بود، یک رویداد شنا که فقط برای اعضای نیروی دریایی یونان آزاد بود.

 

فقط سه ملوان در این مسابقه شرکت کردند و یوانیس مالوکینیس 16 ساله در دو دقیقه و 20.4 ثانیه پیروز شد – تقریبا یک دقیقه کامل کندتر از برنده مسابقه 100 متر آزاد.

 

رشته های ورزشی اولین دوره المپیک

اولین دوره المپیک مدرن تنها دوره المپیکی بود که هیچ شرکت کننده زن در آن شرکت نداشت

مانند همتای باستانی خود، اولین المپیک مدرن یک امر کاملاً مردانه بود. محرومیت زنان در درجه اول به دلیل نفوذ پیر دو کوبرتن رئیس کمیته بین المللی المپیک بود که شرکت زنان در ورزش را ناپسند می دانست.

 

در حالی که بعداً زنان اولین حضور خود را در مسابقات گلف و تنیس در بازی‌های 1900 پاریس داشتند، کوبرتن تا پایان دوران حرفه‌ای خود سرسختانه مخالف حضور بانوان در المپیک بود و زمانی نوشت که این بازی‌ها باید «تعالی جدی و دوره‌ای ورزش مردانه باشد.»

 

یک ورزشکار آمریکایی برنده پرتاب دیسک شد – علیرغم اینکه قبلاً هرگز دیسک پرتاب نکرده بود

یکی از شگفتی‌های مسابقات و  داستان های جالب آن پیروزی رابرت گرت در پرتاب دیسک در سال 1896 بود. پرتاب دیسک در اواخر دهه 1800 بخشی از رشته های دو و میدانی آمریکا نبود، بنابراین قبل از عزیمت به آتن، رابرت گرت تصاویری از هنر یونان باستان را مطالعه کرد و سعی کرد یکی از آنها را از ابتدا بسازد.

نمونه اولیه دیسک او به 11 کیلو رسید – بسیار سنگین تر از وزن معمولی کمتر از 3 کیلو – و پس از تلاش برای پرتاب آن، امید خود را برای شرکت در مسابقه در بازی ها رها کرد.

 

زمانی که گرت به آتن رسید، به طور تصادفی با یک دیسک سبک تر و معمولی برخورد کرد و تصمیم گرفت در این رقابت شرکت کند. او در اولین پرتاب دیسک را بیش از 95 پرتاب کرد – به اندازه ای که برای بهترین بازیکن محبوب یونانی، Panagiotis Paraskevopoulos، کافی بود. توماس کورتیس، هم تیمی گرت، بعداً با کنایه گفت: «این یک تراژدی برای یونان بود، اما برای ما کمدی عالی بود.»

 

المپیکی های آمریکایی در مسابقات دوومیدانی در بازی های 1896 تسلط یافتند و در 9 مسابقه از 12 مسابقه، شاخه زیتون را به دست آوردند.

 

یک بچه 10 ساله در مسابقات ژیمناستیک شرکت کرد

تا کنون جوانترین ورزشکار در بازی‌های المپیک و در بازی های آتن، دیمیتریوس لوندراس، یونانی بود که در مسابقات میله های موازی تیمی در سن تنها 10 سال و 218 روز شرکت کرد.

 

هیچ گزارش معاصری از نحوه عملکرد این ژیمناست وجود ندارد، اما تیم او سوم شد، به اندازه ای که او را به عنوان دارنده مدال برنز در کتاب رکوردها قرار داد.

 

تا به امروز، لوندرس جوانترین ورزشکار تاریخ المپیک است.

 

اولین دوره المپیک مدرن

دو ماراتن برای بازی های 1896 اختراع شد

همراه با شروع مجدد سنت بازی های المپیک چهارساله، بازی های 1896 اولین ماراتن سازمان یافته را نیز به وجود آورد.

 

مسابقه دو استقامت زاییده فکر میشل بریل، دوست پیر دو کوبرتن بود که از افسانه یک سرباز یونانی الهام گرفته شده بود که از دشت ماراتن به آتن دوید تا در مورد 490 سال قبل از میلاد صحبت کند. پیروزی بر پارسیان مسابقه افتتاحیه کوتاه‌تر از ماراتن‌های امروزی بود – کمی کمتر از 25 مایل در مقایسه با 26.2 مایل – اما ثابت شد که کمتر طاقت‌فرسا نبود.

 

تقریباً نیمی از شرکت کنندگان مجبور شدند از خستگی دست از دویدن بکشند و یک نفر دیگر پس از اینکه برای بخشی از مسابقه سوار کالسکه اسب شد، از مسابقات محروم شد.

 

برنده، اسپیریدون لوئیس، یک روستایی یونانی بود که مسیر را با سرعتی ثابت طی کرد، حتی در نیمه راه ایستاد تا یک تخم مرغ و یک لیوان شراب بخورد.

 

هنگامی که او وارد استادیوم شد، با فریادهای «هلن! هلن!» از تماشاگران یونانی به وجد آمد. شاهزادگان سلطنتی یونان حتی هنگام عبور از خط پایان در کنار او دویدند. لوئیس به دلیل برنده شدن در اولین ماراتن تاریخ به ستاره ملی تبدیل شد، اما پس از پیروزی در اولین دوره المپیک مدرن به دهکده خود بازگشت و دیگر هرگز در مسابقات شرکت نکرد.

 

فراخوان هایی مبنی بر تبدیل آتن به خانه دائمی المپیک وجود داشت

در خلال ضیافتی که نزدیک پایان بازی‌های آتن برگزار شد، پادشاه یونان از این رقابت به‌عنوان موفقیتی شگفت‌انگیز استقبال کرد و پیشنهاد کرد که یونان به «خانه دائمی و پایدار بازی‌های المپیک» تبدیل شود.

 

بسیاری از ورزشکاران از این طرح حمایت کردند – تیم ایالات متحده بیانیه ای صادر کرد که بازی ها “هیچ وقت نباید” از خاک یونان حذف شود – اما بنیانگذار اولین دوره المپیک مدرن پیر دو کوبرتن این امر را نپذیرفت. او تلاش داشت که المپیک را به یک رقابت بین‌المللی تبدیل کند، و تردید داشت که دولت یونان که با کمبود نقدینگی مواجه است قادر به میزبانی مداوم آن باشد.

 

کوبرتن و حامیانش در نهایت سازش عجیبی را رقم زدند: در حالی که بازی های تابستانی همچنان از شهری به شهر دیگر هر چهار سال یک بار انجام می شد، یونان میزبان دائمی مسابقه جداگانه ای شد که در بین هر المپیاد برگزار می شد.

 

اولین و تنها «بازی‌های بین‌الملل» بعداً در سال 1906 در آتن برگزار شد، اما آشفتگی سیاسی سه مسابقه بعدی را لغو کرد و این ایده برای همیشه کنار گذاشته شد.

 

در سال 2004 بود که آتن بالاخره میزبان المپیک شد.

 

مطالب مرتبط…

اولین جام جهانی تاریخ

فوتبال مدرن مدیون مجارستان است

 

درباره‌ی morteza rahavard

دانش آموخته علوم سیاسی

همچنین ببینید

یواخیم فون ریبنتروپ

یواخیم فون ریبنتروپ: یک چهره پیچیده در آلمان نازی

یواخیم فون ریبنتروپ یک شخصیت محوری و بحث برانگیز در تاریخ آلمان نازی باقی مانده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *